Landgraaf

Plaatsen > Landgraaf

De gemeente Landgraaf ligt in de provincie Limburg. Landgraaf heeft een inwoneraantal van 39.163 op een oppervlakte van 24,68 km². Landgraaf ligt ten noordoosten van Heerlen en ten noordwesten van Kerkrade.

De gemeente Landgraaf is in 1982 ontstaan door samenvoeging van de voormalige gemeenten Nieuwenhagen, Schaesberg en Ubach over Worms. Elk met een eigen geschiedenis. De huidige gemeente Landgraaf omvat nog altijd de woonkernen:

  • Nieuwenhagen,
  • Schaesberg,
  • Ubach over Worms

De naam Landgraaf is ontleend aan ‘De Landgraaf’, een reusachtige en fascinerende ringwal die onder andere door deze gemeente loopt en die met de omringende grafheuvels en urnenvelden herinnert aan de bewoners uit prehistorische tijden.

Bezienswaardigheden en evenementen

De H. Petrus en Pauluskerk (Hoofdstraat) van Schaesberg is een basilicale kruiskerk, een eenbeukig schip met aan weerszijden een kapel en een dwarsbeuk voor het koor. Tezamen met de toren aan de westzijde volgt dit een opzet zoals die in de Middeleeuwen min of meer gebruikelijk was. De geschiedenis van dit bouwwerk begint echter pas in 1649 als Heer van Schaesberg Johan Frederik opdracht tot de bouw geeft. Er is een grafcrypte van deze Heren van Schaesberg. De grafsteen van de stichter (pas overleden in 1733) bevindt zich in het torenportaal. De tegenwoordige vorm kwam pas tot stand in de vorige eeuw. In 1914 verlengde men het gebouw richting oosten, waarbij het oude koor verdween en een tot dat moment niet bestaan hebbend dwarsschip en een nieuw koor werden aangelegd. Ofschoon het hele gebouw in baksteen is uitgevoerd en werd gestreefd naar aansluiting, is het zowel binnen als buiten niet moeilijk om de overgang van oud naar nieuwer te zien. Binnen is het schip overwelfd door een reeks van kruisribgewelven met platte bandribben die de druk afvoeren op de zwaar uitgevoerde pilasters en daar boven onze hoofden is het te zien: de gewelven die in de 17e eeuw werden gemetseld, hebben een sluitsteen met het wapen van Schaesberg.

De St. Michaël (Kennedyplantsoen) is een kerk van de wederopbouw en voldoet aan een van de stereotype beelden: een rechthoekige plattegrond, een vrijstaande klokkentoren, grasveld eromheen en materialen als glas, beton, baksteen en in het zuiden natuurlijk ook natuursteen. Hoewel de wijze waarop de materialen zijn gecombineerd niet helemaal bevredigt, is de kerk niet gespeend van aardige eigenschappen. Zo is het golvende dak leuk en de entree fraai en kolossaal (kolossaal ook in letterlijke zin; in de architectuur heet een kolossale orde het plaatsen van een zuilenstelling die over meerdere verdiepingen reikt). Het bordje verboden toegang op de toren voorspelt weinig goeds over het voortbestaan van de St. Michaël.

In Lauradorp staat een aan de heilige Theresia van Lisieux en Don Bosco gewijd kerkgebouw van de Salesiaanse congregatie (een RK beweging die leeft en werkt indachtig het gedachtengoed van de heilige Franciscus de Sales; spiritualiteit en sociale betrokkenheid parend). Aardig om te vertellen is, dat in de ontstaanstijd van het gebouw het toneel een grote rol heeft gespeeld. Van 1929 tot 1934 kerkte men in de toneelzaal van de jongensschool. Toen door krapte de wens van een groter en echt kerkgebouw tot een noodzaak was geworden, bleek de opvoering van zowel profane toneelstukken als geestelijke spelen een van de bronnen om de noodzakelijke middelen te vergaren. In de zomer van 1934 kon de nieuwe, heldere en eenvoudige kerk in gebruik worden genomen. In de binnenruimte is op bijzondere wijze een combinatie van functionele hoofdvormen en spitse accenten gevonden. Door de jaren heen is er veel gedaan ter verfraaiing, van welke ondernemingen de geschiedenissen gelukkig in ruime mate zijn opgetekend.

In 1935 kwam in Abdissenbosch een klein zaalkerkje naar ontwerp van Frits Peutz tot stand. Het heeft een half ingebouwde, zoals in het zuiden bijna altijd stevig en weerbaar ogende, westelijke toren. Aan de oostzijde vinden we een veel smaller koor met de vorm van een vierkant plus driezijdige sluiting. Het geheel is sober en goed geproportioneerd in een traditioneel aandoende vorm. Van buiten is de kerk baksteen, van binnen mergel. Vanwege de terughoudendheid met decoratie werkt de ritmering van constructieve elementen buiten verlevendigend. Binnen is de ruimte vooral rustig, wat door de vlakke zoldering en het ontbreken van de ruimte verdelende dingen als zuilen wordt verhevigd.

De kerk aan de Groenstraat (Waubach) is dan wel geen middeleeuws gebouw, het is wel degelijk al een antieke kerk. Weer zo’n voor onze streken typisch neogotisch ontwerp: in alle uitgangspunten gemodelleerd naar Franse voorbeelden, die zich op punten laten aanwijzen, maar dan eigenzinnig in baksteen en met een enkele westtoren.

Omstreeks 1650 werd de kapel van O.L.Vrouw van de berg Carmel gebouwd op de Keendeberg / Leenderberg (Schaesberg). Vieringingen: meimaand. In 1938 werd het dekenaat Heerlen toegewijd aan O.L.Vrouw van Leenhof. In 1995 werd de toewijding hernieuwd. Sinds de terugloop van het bezoek in de jaren zestig stabiliseerde het bezoekersaantal zich eind jaren zeventig op zo’n 6.000 per jaar.

Kasteel Strijthagen, rond 1550 gebouwd op de fundamenten van een vier eeuwen oudere burcht, werd het domein van de voormalige Staatsmijn Wilhelmina. Rond dit kasteel is het landschapsherstel ter hand genomen onder meer door herbebossing. Het is nu gelegen temidden van grachten en veel groen. Niet geopend voor bezichtiging, er zijn wel regelmatig exposities*1. Het kasteel is onderdeel geworden van het in 2002 geopende themapark Thematuinen mondo verde.

Kasteel Schaesberg, ooit een mooi renaissancekasteel waarin veel natuursteen verwerkt was, is rond 1570 gebouwd en de opvolger van een middeleeuws kasteel. Gebrek aan onderhoud en de tand des tijds zijn de oorzaken van de vrijwel gehele instorting van het laatste torenrestant van het kasteel in de nacht van 27 december 1974. Nu is alleen nog een fragment van de hoge hoektoren over.

Thematuinen mondo verde is een uniek 25 hectare groot themapark, gesitueerd rond het prachtige Kasteel Strijthagen, dat dateert uit 1674. In deze ‘groene wereld’ zijn internationale thematuinen verweven met de bijbehorende cultuur. Voorbeelden zijn de klassieke Italiaanse tuin met Toscaanse villa, de Moorse tuinen geïnspireerd op het wereldberoemde Alhambra, de Russische tuin met ‘datcha’, de Portugese tuin met handgeschilderde azulejo’s en de blauw-paarse Marokkaanse tuin. Ook de Japanse tuin, de Oostenrijkse Alpenweide en twee Engelse tuinen ontbreken niet. In het Foliesbos kan de bezoeker kopieën bewonderen van beelden die in de 16e eeuw Italiaanse tuinen sierden. Verder heeft Thematuinen mondo verde diverse watervallen, een echte woestijn, de grootste vogelhal van Europa en een tropenhal, waar u zich in het Verre Oosten waant. Het themapark heeft uitgebreide, internationaal getinte horecavoorzieningen, die verspreid over het park liggen. Deze maken Thematuinen mondo verde zowel geschikt voor kleine feestjes als voor evenementen tot 5.000 bezoekers.

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *